Ahh

Korkularının üzerine gitmelisin güven bana, dedi...

Dövülmüş parçalanmış bütün hislerine çocuk gülümsemesiyle dokundu,
Güçlü olabilmesi için akıttı gözyaşlarını, ağlarken sarıldı gözlerine.
Unuttuğu herşey vardı kokusunda, en acıyan yanlarının tanığı gibiydi, oradaydı...

Uğrunda vazgeçebileceği ne var diye düşündü, kendinden başka hiçbirşey bulamadı, olduğu kadardı. Az vakitlerin zaman kayıplarını topladı attı bi köşeye, o uyudu, sessiz nefesinde binbir rüyalarda dolandı, bütün kapıları çaldı, bir mırıltı döküldü dudaklarından uykulu, hoşgeldin saydı...

Acıttılar, çok acıttılar sessiz çığlıklarını, susmak belkide en çok ona yakıştı, yaktı...
İlk kez sessizliğini bozdu, bağırdı çağırdı eksiltilmiş hislerine, elinden alınan herşeye savurdu küfürlerini, nefesinin yetmediği yerde bir ses fısıldadı kulağına
Yanındayım, bırakmam güven bana...

................


Her güzel şeyin son bulması gibiydi,
Zamansız gelen vedalar, anlaşılmayan hisler, susturulamayan sözler
Dudağının kenarına kondurulan en huzurlu öpücüğe karşılık yapabileceği tek sey ellerine dokunmaktı, usulca öptü...
Ardına bakmadan kendinden kaçtı, baksa gidemezdi bırakma derdi, yapamadı.
Ait oldukları başkaydı onun, farklı bir müziğin en güzel notasıydı, olmazdı.
Kabullenmesi için kendisiyle kalması gerekti, düşündükçe daha da battı karanlığına acıttı bile bile canını,
Çocukken öğrenmemişler miydi başkasının oyuncağıyla oynanmaz diye.
Alırlardı, oyun bitince alır giderlerdi, kalırdın.
O ait olduğu yere gitti, 
Kaldım...

 
Canım yanıyor, kanamaz dediğim yaralarım geceden beri durmadan kanıyor
Sabah olmadı gece hiç bitmedi, susmak hiç bu kadar acı vermedi
Çaresizlik geldi oturdu yüreğinin üstüne, kırıldı kolu kanadı, sustu...

Duvarlarındaki çatlağı buldu sızdı içeri
Korkularının üzerine git güven bana dedi

Bitti...