Zamanımız Dar

Yazmak, hiç durmadan saatlerce günlerce yazmak istiyorum.
Bu içine ettiğim bomboş salak günleri doldurmak anlamlandırmak için yapabileceğim tek şey buymuş gibi geliyor. En iyi yaptığım şey, yazmak...

Bir yanda Hüsnü Arkan insana umut veren sesiyle ezgilerini söylerken bir yandan da içimdeki umutsuzlukla baş etmeye çalışmak nasılda saçma...

Yokluğunda kendime çok güzel şeyler anlattım, iyileştim hayata döndüm...
Sen döndün...
Gidişin gibi ani olmadı dönüşün, sanki bekliyor gibiydin bir ses işitsen gel desem koşacakmışsın gibiydin, geldin...
Gitmemiş hiç kızmamış ya da hiç olmamış gibiydi,yaşanmamış gibiydin.
Yani sen yine kendin gibiydin, istediğin an vardın vazgeçmek istediğinde de yoktun. Bir akşam bağırıp çağırıp sebepsizce aniden gidip sabah günaydınlar diyerek dönen şımarık çocuklar gibiydin, dedim ya kendin gibiydin işte...

Alışmaya başladıkça acısıda azalıyor, görüyorsun, biliyorsun hepsinden önemlisi anlıyorsun. Bakışlarını söz söylerken içinden geçenleri, kokusunu tenini...

Ben huzurlu olabilmek için çok bekledim çok sabrettim
Sende izin verdin bana baktın gözlerime...

Sefa geldin Hoşgeldin...

Zihnimde onlarca soruyla uyanmak ne kadar da can sıkıcı. Birbirini kovalayan sözler önceliği elimde tutan anlar ve hic kulaklarımdam silinmeyen sesin... yazmak icin okadar cok heyecan duyuyorum ki parmaklarim tuslarin uzerinde yer bulamiyor kendilerine. Aslinda kagit kalemle benim işim, her koseye adini karaladigim nushalar daha degerli. Ama bak birada da her yerde sen varsin...

Uyumak cok zor bu gunlerde. Kararli durusuna alismaya calismak cok zor. Hatirlarsin gecen gece ruyamda agladigimda bana birakmam seni demiştin, ne oldu sol yanina. Ne oldu eksik yanima...

Bir zaman hatasi gibi hissettiryorsun herseyi, bencilliklerinle sarilmis sacma sapan gunler. Sirf kendi pacani kurtarmak icin yakip yiktigin sozler. Icine dustugun huzurun sana yasattigi anlasilmaz korkaklik ve senin bahanelere siginip kacislarin... 

Sahi simdi nasilsin. Nasil hissettiriyor sana icine sigindigin boktan hayatın. Nasil geciyor hergunu bir digerinden zor gecen gunlerin. Kim seviyor yüzünü kim dokunuyor soguk elleriyle sicacik tenine. Kahretsin kim var gozlerini kapattiginda yureginde. Merhameti ve vicdani olan insanlar susmaz ama sen benim hayal kirikligimin adı oldun. Sustun ve sana encok yakisan vicdan ve merhameti yerle bir ettin...

Simdi istedigim tek bir sey var. Gelmeyeceksen huzurumu geri ver artik uyumak ve hayata geri donmek istiyorum...